Moje genialne dziecko!

Teoretycznie każdy człowiek ma jakiś talent, u jednych zostanie on odkryty i wyszlifowany, a u innych zignorowany i zamieciony pod dywan. Co prawda rodzice nie raz mają tendencję do wyolbrzymiania zdolności swoich pociech ale wielu z nich podchodzi do tego z przesadnym dystansem- a niepotrzebnie! Im wcześniej odkryty talent tym lepiej i łatwiej będzie można go rozwijać.


Najłatwiej rozpoznać małego geniusza wśród jego rówieśników, dlatego największe jest prawdopodobieństwo że dopiero pani z przedszkola bądź jakiejś grupy zauważy jego zdolności na tle innych. Ale mimo wszystko najważniejsza jest obserwacja! Co prawda zdolności ukierunkują się (na zdolności ogólne, konkretne lub twórcze) dopiero kiedy skończy dziesięć lat to jednak zdolny maluch będzie miał ponadprzeciętne wyniki już w tak młodym okresie. Jest szereg cech które charakteryzują większość uzdolnionych dzieci, jak np.:

- nie cierpi nudy – dziecko uzdolnione chętnie się uczy nowych rzeczy, jednak nie lubi powtarzać w nieskończoność tej samej czynności - szczególnie jeśli już ją opanowało, potrzebuje nowych bodźców 

- stara się być samodzielny i niezależny – maluch potrafi sam zorganizować sobie zajęcie, sam dobrze się bawi i nie przepada za podporządkowywaniem się do ustalonych reguł, czasami może być odbierane jako niegrzeczne i niesforne 

- potrafi się skoncentrować - umie, dłużej niż dzieci w jego wieku, skupić na czymś uwagę, szczególnie jeśli jest to dla niego interesujące

- woli towarzystwo starszych – maluch potrafi zaproponować starszym rozrywkę i bardzo często odejmuje w niej rolę wodzireja, dużo lepiej odnajduje się w towarzystwie dorosłych że względu na to iż rozmowy są ambitniejsze

- logicznie myśli - rozumie dużo jak na swój wiek i dostrzega skomplikowane zależności między wydarzeniami, zdobytą wiedzę stara się usystematyzować

- jest dociekliwy – mimo iż wszystkie maluchy w pewnym wieku uwielbiają zadawać pytania to tylko te ambitniejsze oczekują odpowiedzi na każde z nich, jeśli nie otrzymają jej natychmiast, to za jakiś czas pytają o to znowu, zaś dpowiedzi doskonale zapamiętują i nawet po długim czasie potrafią je przywołać

- kolekcjonuje różne przedmioty – jest bardzo przywiązane do swojej kolekcji poświęca jej dużo czasu, przedmioty selekcjonuje i grupuje na wszystkie możliwe sposoby

- jest wrażliwy - jest bardziej łase na pochwały i żądne osiągnięć, cieżko jest mu poradzić sobie z niepowodzeniem i krytyką


Posiadanie w domu małego geniusza wiąże się z jeszcze większym zaangażowaniem rodziców. Bo oczywiście jest ciagle małym dzieckiem i rozwijać musi sie na wszystkich płaszczyznach; społecznej, emocjonalnej, intelektualnej w tym samym czasie. Także dokładanie mu zajęć z baletu, tańca nowoczesnego i podstaw salsy kiedy tylko zauważymy, że poruszyło nóżką w czasie piosenki raczej nie bedzie dobrym pomysłem. W dodatku zainteresowania kilkulatka mogą sie bardzo szybko zmieniać, więc niektóre wydatki mogą być zwyczajnie niepotrzebne. Absolutnie zakazane jest realizowanie własnych ambicji i stawianie maluchowi poprzeczki zbyt wysoko. To zakończy się nie inaczej jak tylko szkodą dla dziecka. Wyznaczaj dziecku cele, jednak im są one bliższe i bardziej prawdopodobne tym większe chęci i poczucie sensu ich wykonywania. Naturalne jest, że malec będzie popełniać błędy i to na nich najwięcej się nauczy. Pozwól mu na to! Chwal ale także krytykuj za konkretne elementy. Dużo lepiej jest powiedzieć „doskonale rozwiązałeś to zadanie” niż „jesteś najlepszy”. Działa to także w drugą stronę, powiedz „popełniłeś tutaj błąd” ale nigdy „jesteś głupi i do niczego się nie nadajesz”. Zdolne dzieci mają bardzo często poczucie niesprawiedliwości. Nie zawsze słabe oceny są odzwierciedleniem poziomu nauki dziecka, bo wiele dzieci zna odpowiedzi na zadawane przez nauczyciela pytania ale ponieważ nie wyrywają się do jej udzielenia zostają słabiej ocenione. Słuchaj, słuchaj i słuchaj! Po strasznie męczącej fazie zadawania miliona pytań rozpoczyna się okres opowiadania historii. Chyba jeszcze trudniejszy. Najważniejsze jest wtedy by słuchać ale jednocześnie nie oceniać dziecka ani jego opowieści. Możesz zadawać mu dodatkowe pytania co jeszcze podkręci jego rozwój wyobraźni ale nie oceniaj go mówiąc „opowiadasz głupoty”, „to nigdy nie miało miejsca”, „nie przeszkadzaj mi takimi głupotami”. Oczywiście starszemu dziecku należy wyjaśnić, że nie ma racji ale należy to robić szczególnie ostrożnie i delikatnie „rozumiem co masz na myśli, ja jednak uważam inaczej”. Dzięki temu nauczymy go komunikacji a nie popisywania się. Daj mu także możliwości realizacji własnych pomysłów, niech planuje i podejmuje decyzje. Jego świadomość że coś od niego zależy i że jego zdanie się liczy zmotywuje go jeszcze bardziej. Najważniejsze jest jednak jedno - zapewnij mu poczucie bezpieczeństwa! Niech wie że nawet jeśli popełni błąd, to zawsze otrzyma wsparcie i miłość rodziców. Te dwie rzeczy są bezwarunkowe i stałe, niezależnie od okoliczności. 


A na koniec z okazji jutrzejszego Dnia Kobiet życzę Wam drogie babeczki: odwagi w sięganiu po swoje, wytrwałości w dążeniu do celu, sił do realizacji swoich marzeń i wiary we wlasne możliwości. Nie bójcie się czerpać z życia pełnymi garściami! Mamy je tylko jedno i absolutnie nikt go za nas nie przeżyje! Bądźcie świadome swoich zalet i wykorzystujcie je jak tylko się da! 




Brak komentarzy